BiebBlog

Vlissingen

Bibliotheekmedewerkers
aan het woord

1 mei 2009 @ 09:15 door | Geen reacties

Lezing over de Incatrail, 27 april 2009

incatrailBerggids Peter Schoorstra reist twee maal per jaar naar Peru, maakt tochten over de Incatrail en weet als geen ander het romantische imago rondom deze route de grond in te boren: stinkende zeeleeuwen, ijskoud oceaan water, op hol geslagen lama’s, hoogteziekte, mist en regen, hordes toeristen en  een schaap met een slagaderlijke bloeding aan het spit…

Aan de hand van een zelf gemaakte film tijdens een van zijn tochten, nam Peter ons tijdens zijn lezing op 27 april mee op zijn reis.

Stinkende zeeleeuwen in koud water
Het  begint aan de kust in Lima waar gezwommen kan worden tussen duizenden zeeleeuwen. Erg spannend, dit doe je niet iedere dag maar je moet er wat voor over hebben: het water is koud, zeeleeuwen stinken enorm en maken een kabaal waar je u tegen zegt.

Raadsels vanuit de lucht
Verder langs de kust naar Nazca, gelegen op 1400 meter, waar enorme tekeningen zijn gevonden die door hun afmetingen van soms wel 300m, alleen vanuit de lucht zijn waar te nemen. Hun raadselachtige oorsprong is nog steeds een obsessie voor onderzoekers.

De tocht vervolgt naar Arequipa waar een 14 jarig gemummificeerd meisje uit de Incatijd is gevonden door de antropoloog Johan Reinhard. Ze werd 500 jaar geleden geofferd aan de zonnegod en is uitstekend geconserveerd in het gletsjer ijs.

Nog hoger
Verder naar Cuzco op 3400 meter hoogte. Vanuit deze stad begint de eigenlijke trail; acht dagen lopen over smalle onverharde paden door de Andes . Muildieren dragen de bagage, een kok zorgt voor een stevige maaltijd en er zijn tenten om in te overnachten.  Maar ook zonder bagage is het een zware tocht. Vooral door weersomstandigheden en hoogteverschillen. Gelukkig wordt dit afgewisseld door wat zon, een vers schaap dat op Inca wijze bereid wordt en een waar paradijs voor de liefhebber van flora en fauna.

Werelderfgoedlijst
En natuurlijk het uiteindelijke doel; Machu Picchu. Een Inca stad die door de ligging nooit is gevonden door de Spaanse conquistadores en zo gespaard is gebleven van plundering en verwoesting. Sinds ’83 staat ze op de werelderfgoedlijst van UNESCO wat een enorme stroom toeristen oplevert, een gegeven dat UNESCO dan weer verontrust, want die 400.000 bezoekers per jaar doen de stad geen goed.

Peter had met hetzelfde enthousiasme nog dagen kunnen vol praten over dit land en haar bevolking. Maar dat is voor de bezoekers die het moeten stellen met stoelen waar je steeds vanaf glijdt, niet te doen.

Voor wie meer informatie zoekt over Peter Schoorstra’s reizen, klik hier.

Auteur

Rubrieken Activiteiten

Trefwoorden

Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

coded with care by codetikkers.nl, ontwerp IDA