BiebBlog

Vlissingen

Bibliotheekmedewerkers
aan het woord

14 augustus 2009 @ 16:34 door | Geen reacties

De hel van Vlissingen

Münchhausen onderweg naar Vlissingen Vandaag is het precies 2 eeuwen geleden dat Vlissingen in vuur en vlam stond. Eerder al schreef ik voor dit blog over de Engelse invasie van Walcheren, ik wil echter (net als Omroep Zeeland)  toch wat langer stilstaan bij het vreselijke bombardement op Vlissingen.

Zelfs de NRC van 11 augustus wijdde nog een zeer informatief artikel aan ons ‘vergeten’ bombardement van 1809.

Smeekbede
Door het verloop van de invasie viel niet meer aan een bombardement te ontkomen. Het lot van het door een Frans garnizoen bezette Vlissingen was definitief bezegeld. Een smeekbede voor een vrije aftocht van vrouwen en kinderen naar Middelburg werd door de Franse generaal Monnet hooghartig afgewezen: “Als ik het kan doorstaan, moeten zij dat ook maar kunnen”.

Vuurkracht
Op zaterdagavond 12 augustus hadden de Engelsen hun batterijen aan de landzijde voltooid. De vuurkracht was groot; er waren in totaal vijfendertig 24-ponders, houwitsers en mortieren opgesteld. Daarachter bevonden zich afvuurinrichtingen voor raketten van een zeer brandbare samenstelling. Deze moderne raketten, zelf voortgestuwd, waren bedoeld om vanaf zee forten mee te beschieten.

Hondengehuil
Zondagochtend 13 augustus, voeren de Engelse fregatten en galjoten op de stad toe en om half twee dreunden de eerste salvo’s. Een voor die tijd ongekend zwaar bombardement dat met tussenpozen tot dinsdagmorgen 15 augustus duurde. Bij elke inslag van de oorverdovend gierende raketten ontstonden branden, terwijl puinregens neerdaalden en schoorstenen over de wallen vlogen. Niet minder dan achthonderd ‘Congreve-rockets’ zetten het ene huis na het andere huis in brand. “In de korte ogenblikken van stilte klonk luguber hondengehuil en het gegil van vrouwen uit de in rook en vlammen gehulde ongelukkige stad”, aldus een ooggetuige.

Capitulatie
15 augustus om twee uur ‘s nachts hield het bombardement op. Binnen een uur werd er gecapituleerd. Het hele garnizoen van Vlissingen werd krijgsgevangen gemaakt en afgevoerd naar Breezand waar ze werden ingescheept voor vertrek naar Engeland. Hierbij waren ook de generaals Monnet en Osten. Bij het ochtendkrieken zagen de Fransen vanuit Breskens de Engelse vlag in Vlissingen omhoog gaan. En dat nog wel op de dag dat keizer Napoleon veertig jaar werd.

Puinhoop
De gevolgen van het bombardement waren desastreus: ruim 60 huizen, waaronder de Oostkerk, de Franse kerk en het stadhuis met archief, brandden volledig af en een groot aantal anderen werden zwaar beschadigd. Treurig was het ook gesteld met het Gast- of Armenhuis in de Koestraat, waar 230 kogels en bommen insloegen. Volgens overlevering zouden er maar 20 huizen onbeschadigd zijn gebleven. Het aantal personen dat bij het bombardement is omgekomen, is niet exact bekend maar wordt geraamd op 335.
Een Engelse officier was diep geschokt over de ellende binnen de wallen van Vlissingen: “no one would become a soldier who saw War really as it is”.

Baron von Münchhausen
Volgens een mysterieuze overlevering schijnt Karl Friedrich Hieronymus Baron von Münchhausen een niet onbelangrijke rol gespeeld te hebben bij de Franse overgave. In het amusante boek ‘Münchhausen at Walcheren’ (1811) staat dat de beruchte ‘leugenbaron’ in 1809 vanaf de Engelse invasievloot in een enorme granaat naar Vlissingen werd geschoten, om aldaar het belangrijkste kruidmagazijn in de lucht te laten vliegen. Een sterk verhaal, hoewel het motto van het satirische boek luidt: “The truth, and nothing but the truth”. Geen twijfel mogelijk, toch?

Auteur

Rubrieken Vlissingen

Trefwoorden

Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

coded with care by codetikkers.nl, ontwerp IDA