BiebBlog

Vlissingen

Bibliotheekmedewerkers
aan het woord

29 november 2010 @ 08:25 door | Geen reacties

Oudhollandsche herfstblues

herfstSommige blogtradities blijven ongewijzigd: iedere keer wanneer het najaar voor het eerst in alle hevigheid losbarst, plaats ik een herfstig gedicht op mijn privéblog. Dit jaar viel de keuze op poëzie van Jan Wolkers.

Als reactie daarop ontving ik van collega Marianne een fraai gedicht terug dat te mooi is om in mijn blog box te laten wegkwijnen en beslist een groter publiek verdient, bijvoorbeeld via dit Biebblog.
 

Boutade

O land van mest en mist, van vuile, koude regen,
Doorsijperd stukske grond, vol kille dauw en damp,
Vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen,
Vol jicht en paraplu’s, vol kiespijn en vol kramp!

O saaie brij-moeras, o erf van overschoenen,
Van kikkers, baggerlui, schoenlappers, moddergoôn,
Van eenden groot en klein, in allerlei fatsoenen,
Ontvang het najaarswee van uw verkouden zoon!

Uw kliemerig klimaat maakt mij het bloed in de aderen
Tot modder; ’k heb geen lied, geen honger, vreugd noch vreê.
Trek overschoenen aan, gewijde grond der Vaderen,
Gij – niet op mijn verzoek – ontwoekerd aan de zee.

P.A. de Génestet (1851)

De naam De Génestet kende ik nog vaag van de literatuurlessen op de middelbare school; bovendien is er in Vlissingen een laan naar hem vernoemd. Maar een gedicht van de beste man had ik bij mijn weten nog nooit gelezen.

Leuk om te merken dat zo’n anderhalve eeuw geleden dichters ook al aan de Hollandsche herfstblues leden, en dat dat zulke tijdloze poëzie heeft opgeleverd.

Meer van en over De Génestet? Kijk in de Zeeuwse catalogus.

Auteur

Rubrieken Poëzie

Trefwoorden

Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

coded with care by codetikkers.nl, ontwerp IDA