BiebBlog

Vlissingen

Bibliotheekmedewerkers
aan het woord

22 december 2010 @ 08:29 door | Geen reacties

Dovende lichtjes

kaarsem

Zojuist versierde ik met mijn kinderen een kerstboom met lichtjes en heb ik nu de ik de eer vanuit mijn vakantieverblijf dit blog weer eens op te sieren.

Aangezien ik geen enkele nostalgische waarde hecht aan het Kerstfeest en er ook geen religieuze betekenis bij ervaar, zocht ik naar een gedicht dat mijn beleving rondom kerst uitdrukt.

Een klassieker, maar toch nog steeds een van mijn favorieten:

Als de lichtjes doven

Op een slagveld klonk een stem,
was van ver te horen,
zong dat er in Bethlehem
een kindje was geboren.
In die nacht zo stil en groot
zwegen de kanonnen,
die zijn bij het morgenrood
toch opnieuw begonnen.

Kerstmis lijkt ons keer op keer
vrede te beloven,
maar kanonnen dreunen weer,
als de lichtjes doven.

Donkere Zuidafrikaan,
honger moet je lijden,
mag niet naar je vader gaan,
bent van hem gescheiden.
Wie dit hebben uitgedacht,
komen allen samen,
zingen plechtig Stille Nacht,
zonder zich te schamen.

Kerstmis lijkt ons keer op keer
vriendschap te beloven,
maar dan gaan ze altijd weer
alle lichtjes doven.

Turk en Griek en Marokkaan,
mogen die hier blijven?
Mogen die hier ook bestaan
of zal men ze verdrijven?

Kerstmis doet ons telkens weer
beterschap beloven,
laat dan deze ene keer
het lichtje niet weer doven.

Willem Wilmink

Desondanks wens ik u prettige, lichte feestdagen toe en tot in 2011!

Auteur

Rubrieken Poëzie

Trefwoorden

Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

coded with care by codetikkers.nl, ontwerp IDA