BiebBlog

Vlissingen

Bibliotheekmedewerkers
aan het woord

7 oktober 2011 @ 09:19 door | 2 reacties

Maan Roos Vis

maan-roos-vis

Mijn twee zonen van ruim zes en een half jaar zijn nu écht de magie van leren lezen aan het ontdekken. Na jaren van voorlezen uit prenten-  en verhalenboeken, is dan nu de tijd aangebroken van het zelfstandig lezen. Nog niet vloeiend, maar wel zelfstandig.

Letters worden geregen tot woorden, woorden tot zinnen, monotoon als een robot opgedreund. Worden herhaald met de nodige intonatie er in. Het kwartje valt en enthousiast wordt met de volgende regel begonnen. Hetzelfde herhaalt zich: letters worden geregen tot woorden, woorden tot zinnen. Zinnen worden aaneengeregen tot verhalen. De prachtigste verhalen, een wereld gaat er voor hun open.

Wie leest wie voor?
Bijkomend voordeel is dat de heren elkáár nu ’s avonds voor het naar bed kunnen voorlezen. Dacht ik verlost te zijn van geruzie over welk boekje door mij gaat voorgelezen worden. Blijkt nu de strijd uitgebreid te zijn in, niet alleen welk boekje, maar ook over wie wie voor voorleest.

Het mooie is, dat ik mijn zonen niet hoef te stimuleren om te lezen. Zij doen het graag, ik zie dat graag, bied het ze ook actief aan, maar beloon hen hier niet extra voor. Dat doe ik bewust om te kijken of hetgeen ik in een eerder blogbericht ‘Verboden te lezen’ schreef, ook daadwerkelijk zo is.

Lezen is gewoon, het hoort erbij, het is een eerste levensbehoefte. Dat vond dichteres Ida Gerhardt ook:

Onvervreemdbaar

Dit wordt ons niet ontnomen: lezen,
en ademloos het blad omslaan,
ver van de dagelijksheid vandaan.
Die lezen mogen eenzaam wezen.

Zij waren het van kind af aan.

Hen wenkt een wereld waar de groten,
de tijdelozen, voortbestaan.
Tot wie wij kleinen mogen gaan;
de enigen die ons nooit verstoten.

Auteur

Rubrieken Poëzie

Trefwoorden ,

Reageren

2 thoughts on “Maan Roos Vis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

coded with care by codetikkers.nl, ontwerp IDA