BiebBlog

Vlissingen

Bibliotheekmedewerkers
aan het woord

17 oktober 2013 @ 10:46 door | 2 reacties

Extreem lopen & lekker eten

Tijdens de onlangs gelopen Kustmarathon Zeeland werden weer massaal grenzen verlegd. Ook andere hardloopevenementen als de Colours by the Sea zijn vandaag de dag ongekend populair. Dat is niet altijd zo geweest, hoewel hardlopen onmiskenbaar in een eeuwenlange traditie is geworteld.

Want hardlopen is zo oud als de mensheid. Met zijn lange benen, uithoudingsvermogen en zweetklieren is de mens een geboren loper. Misschien niet zo snel als sommige dieren, maar wel minder gauw moe.  Twee miljoen jaar geleden gutste het zweet ook al over de lijven van onze directe voorouders Homo erectus wanneer ze op het  verzengend hete middaguur Afrikaanse savannedieren in lange duurlopen achtervolgden. Net zo lang tot deze van vermoeidheid of oververhitting bezweken. Het is een jaagmethode die voortleeft onder de Australische Aboriginals, diverse Amerikaanse indianenstammen en Afrikaanse Bosjesmannen.

Vikingen van hun kant hielden wedstrijden tegen paarden om jong te blijven. En in het Inca-rijk waren er estafettelopers die berichten tot wel tweehonderd vijftig kilometer per dag lieten reizen en verse vis naar het binnenland vervoerden. De Hopi-indianen wisten dat hardlopen goed was voor de gezondheid, verdriet verzachtte, het lichaam steviger maakte en de vitaliteit deed toenemen.

Grensverleggend lopen
Elke looptraditie kent dus zijn eigen verhalen, zo ook de hedendaagse ultralopers. Voor steeds meer atleten is een ‘gewone’ marathon niet uitdagend genoeg, ze gaan op zoek naar hun absolute grens. Ze gaan de strijd aan met de elementen: van de vrieskou in Alaska tot de zinderende hitte tijdens de zesdaagse woestijnloop Marathon des Sables. Extremen op het gebied van omgeving, parcours en terrein vormen een extra uitdaging, van dichtbegroeide regenwouden tot torenhoge bergketens.
Eenzame uren / Jolanda Linschooten
De Nederlandse Jolanda Linschooten loopt niet weg voor dit soort extreme omstandigheden. In haar boek ‘Eenzame uren’ doet ze op een aantrekkelijke wijze verslag  van onder andere de al eerder genoemde woestijntocht in Marokko en de zware Ultra-Trail du Mont Blanc/TDS, ofwel 120 kilometer en meer dan 7000 hoogtemeters in de Alpen. Maar het meest tot de verbeelding spreekt toch wel de  Bob Graham Round (een individuele bergcross van 105 km non-stop over alle 42 toppen van het Engelse Lake District), een ultieme ‘één met de natuur’ ervaring!

Een andere ultrarenner is de Amerikaan Scott Jurek . Hij heeft de meeste grote wedstrijden van 50 tot 266 km, inclusief de Spartathlon (Athene-Sparta) en de helse Badwater Ultramarathon in Death Valley een of meer keren heeft gewonnen. Ook bij hem een verlangen naar eenwording met de natuur en een pure vorm van leven.  Wat zich – naast het in alle eenzaamheid rennen over geitenpaden door de bergen en over rotsige kronkelsporen langs rivieren – ook uit in een veganistische levenswijze.  Hij rent de Spartathlon op noten, groenten, fruit en soja. Zelf zegt hij het zo: “Ik ben gezonder en kan langer en sneller hardlopen omdat ik op een plantaardig dieet leef.”

Lopersvoer
Jurek schreef met de autobiografie ‘Eet en ren’ een boek,  doorspekt met trainings- en voedingsadviezen. Recepten voor snacks voor trainende hardlopers (spirulina- smoothies), maar ook veganistische recepten die op een doorsnee-Nederlandse eettafel verrassend goed kunnen passen: winterchili, tamari-limoentempeh met bruine rijst, linzensoep.

Het hardloperskookboekVoor wie veganistisch hardlopen een stap te ver is, maar toch het belang inziet van een uitgekiend voedingspatroon voor verbetering van de eigen loopprestaties, is er het inspirerende en eigentijdse ‘Hardloperskookboek’. Een origineel kijkje in de keuken voor maaltijden van binnen en buiten de landsgrenzen. Handig is daarbij dat bij elk gerecht wordt aangegeven hoeveel calorieën, eiwit, vet, koolhydraten en vezels het per persoon bevat. Bij elk van de 83 recepten wordt vermeld hoeveel kilometer hardlopend moet worden afgelegd, voordat de maaltijd is verbrand.

Goede voeding is niet alleen belangrijk om harder te rennen, maar vooral ook voor herstel van het lichaam. Want je lijf moet naast rust ook over voldoende energie beschikken om te kunnen herstellen. En met de heerlijke recepten uit dit boek is dat zeker geen straf: lekker genieten en nog gezond bovendien. Ook voor niet hardlopers!

Auteur

Rubrieken Recensies

Trefwoorden , , , ,

Reageren

2 thoughts on “Extreem lopen & lekker eten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

coded with care by codetikkers.nl, ontwerp IDA